برداشت از لژیون روز دوشنبه 96/10/25

نوشته شده توسط :همسفر الهام قدیری
چهارشنبه 11 بهمن 1396-09:01 ق.ظ

همسفر عفت: با بخشش خداوند از بخشش دیگران بی‌نیاز باشیم.

هنر ما این است که دشمنان را به دوست تبدیل کنیم و اولین لذت را هم خودمان می‌بریم؛ چون کینه مثل یک آتش است.

یکی از نشانه‌های انسان خوب این است که خوبی‌هایش را کم می‌بیند و بدی‌هایش را زیاد؛ چون وقتی بدی‌ها را بزرگ و زیاد می‌بینی تلاش می‌کنی و انرژی می‌گذاری که آنها را برطرف کنی و تلاش می‌کنی که تغییر کنی و انرژی این تغییر باعث می‌شود در مسیر سعادت و کمال حرکت کنی؛ ولی وقتی خوبی‌های خود را زیاد می‌بینی خیلی خود را واجد شرایط برای تغییر نمی‌بینی و احساس نیازی برای تلاش بیشتر نداری. دیدن بدی‌ها باعث حرکت می‌شود.

وقتی‌که آموزش می‌گیری اول اطلاعات می‌رسد بعد در شرایطی قرار می‌گیرید که تجربه کنید بعد موقعیت پیش می‌آید که ویژگی تو تغییر کند. افراد مأموریت دارند که ما را به خودمان نشان دهند و آنها خودشان هم نمی‌دانند که مأموریت دارند که شمارا به سر حد نفرت برسانند تا ما بتوانیم از نفرتمان عبور کنیم. یک‌چیزهایی گرفته می‌شود که یک‌چیزهایی داده شود. کسی که می‌بخشد دانایی و آگاهی بیشتری دارد نه ظرفیت.

یا حکیم

 

همسفر حوریه: اگر قوانین الهی را رعایت کنیم خداوند گره‌های وجود ما را باز می‌کند.

کینه مثل یک آتشی است که خود آدم را می‌سوزاند. وقتی بدی‌های خود را بزرگ ببینیم، حرکت می‌کنیم و سعی در رفع آنها می‌کنیم و راه سعادت برایمان باز می‌شود. هر چه بیشتر گناهان خود را می‌بینیم، بیشتر تزکیه می‌کنیم و درنتیجه به خداوند نزدیک‌تر می‌شویم.

وقتی ما آموزشی را می‌گیریم، ابتدا آگاهی به ما می‌رسد و بعد در شرایطش قرار می‌گیریم و امتحان می‌شویم.

یک قانونی هست که همیشه باید آویزه گوش خود کنیم، ما چه آدم خوبی باشیم و چه آدم بدی، قانون جاذبه در موردمان یکسان است.

هر وقت ما از یک‌چیزی بدمان بیاید و ناخوشایند باشد، قطعاً یک صفت نامطلوب در ما است. آنزیمی که ما را آرام می‌کند، این است که از هر صفتی که بدمان می‌آید از همان صفت درون خودمان است.

اگر ببخشیم اتفاق‌های بهتری برایمان می‌افتد. دو دلیل که ما نمی‌توانیم دیگران را ببخشیم؛ ۱-خود را مقصر نمی‌دانیم. ۲-دیگر قابل جبران نیست و این نشأت گرفته از دید محدود ماست. کسی که می‌بخشد، آگاهی و دانایی‌اش بیشتر است. ما برحسب حس‌هایمان رفتار می‌کنیم.

با آرزوی توفیق روزافزون برای راهنمای عزیزم خانم صبا.

 

همسفر مرضیه: کنگره ۶۰ قوانینی دارد و با رعایت نکردن آن قوانین گره در کارتان می‌افتد.

کینه یک آتش است و حال انسان را بد می‌کند. از نشانه‌های انسان خوب این است که خوبی‌هایش را کم می‌بیند و بدی‌هایش را زیاد؛ وقتی بدی‌ها را بیشتر ببینی برای تغییر دادن آن انرژی می‌گذاری و این انرژی باعث می‌شود در مسیر سعادت و تکامل حرکت کنی، دیدن بدی‌ها باعث حرکت انسان می‌شود؛ اما این تصوّر که من آدم بدی هستم نباید باعث نااُمیدی و رکود شود که اینها القاء شیطان است. هر چه بیشتر گناهانتان را می‌بینید باید استغفار و تزکیه‌تان را بیشتر کنید و بگویید خدایا تو بزرگ‌تر از من و گناهانم هستی و کمک کن تا آنها را برطرف کنم. اگر ما انسان‌های خوبی بودیم در این بُعد نبودیم و به خاطر کارهای بدمان و بازپرداخت بدهی‌هایمان اینجا هستیم.

زمانی که از چیزی بدتان می‌آید در وجودتان هست و یادتان نمی‌آید. وقتی آموزش می‌گیرید اول اطلاعات است، بعد شرایطی پیش می‌آید که کاربردی کنید و بعد می‌خواهید ویژگی‌تان را تغییر دهید. آدم‌ها مأمور هستند که به من نشان دهند من که هستم. هر جا احساس ناخوشایندی به وجود بیاید قطعاً یک صفت نامطلوبی در خودِ من هست و این یک قانون است. این فکر که بدانم خود من هم آن صفت را دارم مانند آنزیمی است که باید روزبه‌روز آن را در خود فعال‌تر کنید و این آنزیم این را در شما بیشتر می‌کند که آدم‌های دیگر را بهتر از خودتان ببینید اما اگر بهتر نمی‌بینید نشان می‌دهد که ما این آنزیم را نداریم. حس‌های منفی آلارم وجود غده‌های درونی است.

گاهی ما بخشش را به خاطر دید محدودمان جبران‌ناپذیر می‌بینیم؛ چون همه حیات را در یک بُعد می‌بینیم نمی‌توانیم ببخشیم؛ اما وقتی بدانیم اینجایی که هستیم بخشی از حیات است و خیلی چیزهای دیگر وجود دارد که ادامه دارد خواهیم بخشید. اثرات بخششمان را در این حیات هم می‌بینیم؛ اما پاداش اصلی را قطعاً در اَبعاد و جایگاه‌های مختلف خواهیم گرفت؛ گاهی نسل‌های ما با فداکاری و خوبی‌های ما تغییر می‌کند. ما انسان‌های خاکی با تزکیه و پالایش و آگاهی، کمی از بار خودمان کم می‌کنیم.

رفتارهای ما به حس‌هایمان بستگی دارد نه به آدم‌ها؛ بستگی به این دارد در چه موضعی هستم، در موضع ترس، عشق و ...

زمانی که فردی را نبخشی؛ یعنی خودت را مسئول تربیت آن آدم کردی و مسئولیت سنگینی است و آنقدر منیتت بزرگ است که می‌گویی من می‌توانم ادبش کنم و کسی با نفرت هدایت نمی‌شود. وقتی ببخشی و بگویی من مسئول نیستم و خداوند مسئول است انرژی زیادی به دست خواهید آورد. گاهی ما باعث می‌شویم بچه‌هایمان از هدایت دور شوند؛ اما وقتی خودمان را درست کنیم آنها هم درست می‌شوند.

 

همسفر الهام قدیری: هنر ما این است که دشمنانمان را به دوست تبدیل کنیم.

کی از نشانه‌های انسان خوب این است؛ که خوبی‌هایش را کم می‌بیند و بدی‌هایش را زیاد می‌بیند؛ چون وقتی تو بدی‌هایت را بزرگ می‌بینی تلاش می‌کنی؛ که آنها را تغییر بدهی و انرژی می‌گذاری که تغییر کنی و این انرژی باعث می‌شود در مسیر سعادت و کمال در حال حرکت باشید؛ ولی وقتی خوبی‌هایت را زیاد می‌بینی کم‌کم خیلی خودت را واجد شرایط این نمی‌بینی که تلاش کنی؛ پس دیدن بدی‌ها باعث حرکت انسان می‌شوداین نباید باعث یاس و ناامیدی شود؛ که انسان خوبی نیستم و اگر باعث رکود شود؛ یعنی تحت القای شیطان هستید. با قضاوت انرژی منفی را در وجودمان تشدید نکنیم؛ که کم‌کم به آن جایگاه نزدیک شویم.

شما احتیاج به بخشش و رحمت خداوند دارید؛ که رحمتش شامل حالتان بشود و به خاطر اینکه رحمت خداوند شامل حالتان بشود می‌بخشید و خودتان را از جنس خداوند می‌کنید.

به دو دلیل نمی‌توانیم ببخشیم که فکر می‌کنیم مقصر نیستیم و حق را به خود می‌دهیم و دیگر اینکه فکر می‌کنیم قابل جبران نیست. ما به خاطر دید محدودمان جبران‌ناپذیر می‌بینیم و همه حیات خود را در یک بُعد می‌بینیم و همه حیات و لذت را در جوانی یا در این زندگی می‌بینیم؛ ولی وقتی ببینید که این یک‌بخشی از حیات است، می‌بخشید.  انسان‌هایی که می‌بخشند، همین‌جا هم حالشان خوب می‌شودحتماً پاداش اصلی را خواهید گرفت. در ابعاد مختلف و در جایگاه‌های مختلف و گاهی هم شجره شما آن پاداش را می‌گیرد و نسلتان با فداکاری‌ها و ازخودگذشتگی‌ها و خوبی‌های شما تغییر می‌کند و درخت‌هایی برای شما سبز می‌شود؛ که ثمره‌اش تا جاودانگی شما، به شما میوه خواهد داد. آن‌کس که می‌بخشد، آگاهی‌اش بیشتر است نه ظرفیتش.  انبیا و اولیا برای ارتقاء وارد حیات می‌شوند و هیچ‌وقت ما نمی‌توانیم بگوییم مصیبتی که به امام حسین و بقیه پیامبران و امامان وارد شد از جنس تزکیه و پالایش و بدهی بود. برای آن‌ها به خاطر ارتقاء جایگاه نزد خداوند بود؛ ولی ما انسان‌های معمولی فقط از جنس این هستیم و به این حیات وارد شدیم تا با تزکیه و پالایش و آگاهی کمی از بار خودمان را سبک‌تر کنیم.

باید ریشه احساس‌های بد را در خودتان پیدا کنید و ببینید؛ که از کدام ضلع نادانی‌ات تغذیه می‌کند منیت، ترس و یا ناامیدی است و زمان می‌برد . حس‌های منفی آلارمِ وجود غده‌های چرکی در وجود ما است. اگر انسان حس بدی را همراه خودش داشته باشد؛ هیچ‌وقت نمی‌تواند از یکسری مراحل رد شود و همیشه در یک سطح می‌ماند؛ چون بارش خیلی سنگین است. رفتار ما به حسمان ربط دارد نه آدم‌ها. آن آدم که همان آدم است و این به شما بستگی دارد؛ که در چه موضعی هستید.

وقتی نبخشیدید خودتان را مسئول تربیت دیگران کرده‌اید و این مسئولیت سنگینی است که رنج بسیاری هم دارد؛ ولی وقتی می‌بخشید و می‌گویید خداوند مسئول هدایت انسان‌ها است، آن زمان این بند بین شما و او گسسته می‌شود و آن زمان هستی تمام انرژی‌اش را می‌گذارد و او را تربیت می‌کند و دیگر هستی مسئول تربیت آن آدم می‌شود.  هیچ‌کس با نفرت هدایت نشده است.


همسفر رعنا: ما می‌توانیم با رفتار و تغییر نگاه و زاویه دید خود، دشمن را به دوست تبدیل کنیم. وقتی‌که فقط تمرکز و توجه به خوبی‌هایت نداشته باشی و بدی‌های خود را ببینی؛ آن‌وقت تلاش می‌کنی که در مسیر سعادت و تکامل قدم برداری و خود را تغییر دهی. وقتی تاریکی درون خود را دیدیم، نباید ناامید شویم بلکه باید برای زدودن آن سعی و تلاش و حرکت کنیم.

 ریشه حس‌های بد را در خود پیدا کنیم. هر احساس ناخوشایندی که برایمان به وجود می‌آید؛ قطعاً در وجود ما هست. این افراد مأمورند که ما آن صفت و ویژگی را در درون خود بیابیم؛ پس اگر فقط خوبی‌ها را ببینیم و ببخشیم قطعاً شرایط بهتری برایمان اتفاق می‌افتد. وقتی نبخشی خودت را مسئول تربیت و ادب آن فرد کرده‌ای که مسئولیت سنگینی است؛ ولی وقتی ببخشی خداوند مسئول اوست و تمام هستی انرژی‌اش را برای تربیت او می‌گذارد. هیچ‌کس با نفرت و کینه هدایت و ادب نشده است.

چرا انسان نمی‌تواند ببخشد؟ چون خود را مقصر نمی‌دانیم و فکر می‌کنیم قابل جبران نیست.

منشأ تصمیم‌گیری ما حس ماست. ما به‌وسیله حسمان رفتارهای متفاوتی داریم. از خداوند می‌خواهم کمک و یاری‌مان کند؛ تا ما جزء یک درصد انسان‌های بخشنده باشیم.

 

 همسفر عفت: با بخشش خداوند از بخشش دیگران بی‌نیاز باشیم.

هنر ما این است که دشمنان را به دوست تبدیل کنیم و اولین لذت را هم خودمان می‌بریم؛ چون کینه مثل یک آتش است.

یکی از نشانه‌های انسان خوب این است که خوبی‌هایش را کم می‌بیند و بدی‌هایش را زیاد؛ چون وقتی بدی‌ها را بزرگ و زیاد می‌بینی تلاش می‌کنی و انرژی می‌گذاری که آنها را برطرف کنی و تلاش می‌کنی که تغییر کنی و انرژی این تغییر باعث می‌شود در مسیر سعادت و کمال حرکت کنی؛ ولی وقتی خوبی‌های خود را زیاد می‌بینی خیلی خود را واجد شرایط برای تغییر نمی‌بینی و احساس نیازی برای تلاش بیشتر نداری. دیدن بدی‌ها باعث حرکت می‌شود.

وقتی‌که آموزش می‌گیری اول اطلاعات می‌رسد بعد در شرایطی قرار می‌گیرید که تجربه کنید بعد موقعیت پیش می‌آید که ویژگی تو تغییر کند. افراد مأموریت دارند که ما را به خودمان نشان دهند و آنها خودشان هم نمی‌دانند که مأموریت دارند که شمارا به سر حد نفرت برسانند تا ما بتوانیم از نفرتمان عبور کنیم. یک‌چیزهایی گرفته می‌شود که یک‌چیزهایی داده شود. کسی که می‌بخشد دانایی و آگاهی بیشتری دارد نه ظرفیت.

 

همسفر زهرا: یکی از نشانه‌های انسان خوب این است که خوبی‌هایش را کم می‌بیند و بدی‌هایش را زیاد می‌بیند. وقتی بدی‌ها را بزرگ و زیاد می‌بیند تلاش می‌کند که آنها را تغییر دهد، انرژی می‌گذارد که تغییر کند و این انرژی باعث می‌شود که درراه سعادت و کمال درحرکت باشد؛ ولی وقتی خوبی‌ها را زیاد می‌بیند خیلی خودش را واجد شرایط این نمی‌بیند که تلاش کند.

آدم‌های اطراف شما مأمور هستند و این را خودشان هم نمی‌دانند، ناخودآگاه فرمان می‌گیرند که شمارا به سر حد نفرت برسانند تا بتوانید از نفرتتان عبور کنید. یک‌چیزهایی را از شما می‌گیرند تا یک‌چیزی به شما بدهند. قانون معلم همیشگی شماست، همیشه می‌تواند به شما کمک کند. هر جا احساس ناخوشایندی به وجود بیاید قطعاً یک صفت نامطلوب در خود من هست. آنجایی که صدایت بلند شد، آنجایی که حالت بد شد بدان که تو هم از آن صفت داری.

درگیری‌های شما مدتی ذهن شمارا درگیر می‌کنند اول در قالب افکار و بعد تفکرات، آنزیمی که باعث می‌شود آن تفکر را هضم کنید این است که بدانید از آن صفت در من هم هست و همین کمکتان می‌کند و آرام می‌شوید.

یکی از موانع بخشش این است که شما فکر می‌کنید که اگر آدم‌ها را ببخشید پرو می‌شوند. یک قانونی است که تا وقتی نبخشیدی خودت را مسئول تربیت آن آدم کردی؛ ولی وقتی می‌بخشی دیگر هستی مسئول تربیت آن آدم می‌شود.

 


همسفر فریده: اگر دشمنانتان را به دوست تبدیل كردید یعنى درست حركت مى كنید. یكى از نشانه هاى انسان خوب این است كه خوبى هاى خود را كم مى بیند و بدى هایش را زیاد؛ انسانى كه تاریكى هاى خود را مى بیند یك قدم جلوتر است زیرا وقتى نقص هاى خود را مى بیند؛ بیشتر تلاش مى كند براى تغییر و در مسیر سعادت حركت مى كند!

یكى از ویژگى هاى آقاى امین این است كه رد حس هاى خود را مى گیرد و ریشه آنها را پیدا مى كند. 

قانون ها ثابت و لاتغیر هستند. به طور مثال این یك قانون است: " هر كجا یك احساس ناخوشایندى براى من بوجود آمد یك صفت نامطلوب در درون من هست.

قانون بعدى؛ هر زمان چیزى از انسان گرفته شود قرار است چیز بهترى به او داده شود.

یكى از موانع بخشش این است كه فكر كنید طرف مقابل پررو مى شود؛ اما تا وقتى نبخشیدى یعنى خود را مسئول تربیت او مى دانى و هر زمان بخشیدى، هستى مسئولیت تربیت او را بر عهده مى گیرد و تمام انرژى خود را براى هدایت و تربیت او مى گذارد. 

كسى كه مى بخشد آگاهى بیشترى دارد نه ظرفیت بیشتر!

 





نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox